Μουσείο της Αλεξάνδρειας
ἔστι δὲ τῇ συνόδῳ ταύτῃ καὶ χρήματα κοινὰ καὶ ἱερεὺς ὁ ἐπὶ τῷ Μουσείῳ τεταγμένος τότε μὲν ὑπὸ τῶν βασιλέων νῦν δ΄ ὑπὸ Καίσαρος. Μέρος των παλατιών είναι και το Μουσείο, το οποίο διαθέτει περίπατο και έναν μεγάλο οίκο, στον οποίο βρίσκεται το κοινό τραπέζι των φιλολόγων, των ανδρών που είναι μέλη του Μουσείου. Αυτή η σύνοδος διαθέτει κοινή περιουσία και έναν ιερέα υπεύθυνο για το Μουσείο, τον οποίο διόριζαν παλαιότερα οι βασιλείς και σήμερα ο Καίσαρας. Ανάμεσα στις μεγαλύτερες συνεισφορές του ιδρύματος είναι η συλλογή και διαφύλαξη μεγάλου μερους της αρχαιοελληνικής γραμματείας, από τον Όμηρο ως τον Ησίοδο, όπως τη γνωρίζουμε μέχρι σήμερα. .Διάσημο παράδειγμα είναι η Ακαδημία του Πλάτωνα στην Αθήνα. Το Μουσείο της Αλεξάνδρειας (Μουσεῖον τῆς Ἀλεξάνδρειας), το οποίο περιελάμβανε τη φημισμένη Βιβλιοθήκη, ενώ παρέμεινε μετέπειτα υπό την εποπτεία της βασιλικής οικογένειας των Πτολεμαίων. Στον αρχαίο ελληνικό κόσμο, ο όρος «Μουσείον» αναφέρεται σε ένα οίκημα αφιερωμένο στις τέχνες, όπου λάμβαναν χώρα δραστηριότητες σχετικές με τη μουσική, την ποίηση ή την φιλοσοφία.
Οι χώροι αυτοί καλούνταν Μουσεία επειδή θεωρούνταν υπό την προστασία των Μουσών, θεοτήτων συνυφασμένων με τις τέχνες και τις επιστήμες. Αν και το Μουσείο της Αλεξάνδρειας δεν περιελάμβανε συλλογή γλυπτικής και ζωγραφικής, όπως εκείνην που συγκέντρωσαν οι βασιλείς της Περγάμου, διέθετε ωστόσο αίθουσα αφιερωμένη στην ανατομία, καθώς και εγκαταστάσεις που εξυπηρετούσαν αστρονομικές παρατηρήσεις. Αντί για απλό μουσείο με την έννοια που είναι γνωστό από την Αναγέννηση και μετά, επρόκειτο για ένα ίδρυμα που φιλοδοξούσε να συγκεντρώσει μερικούς από τους επιφανέστερους λογίους και επιστήμονες του Ελληνιστικού Κόσμου. Ο γεωγράφος Στράβων μας παρέχει μια μαρτυρία για το Μουσείο στις μέρες του: Τῶν δὲ βασιλείων μέρος ἐστὶ καὶ τὸ Μουσεῖον͵ ἔχον περίπατον καὶ ἐξέδραν καὶ οἶκον μέγαν ἐν ᾧ τὸ συσσίτιον τῶν μετεχόντων τοῦ Μουσείου φιλολόγων ἀνδρῶν.
Μπορούσε επίσης να στεγάζει και βιβλιοθήκη ή συλλογή ιερών κειμένων.
